Festival günlüğü tutmanın yolu

Festival biter, günler birbirine karışır. Hangi akşam hangi sahneydi, hangi salonda üşüdünüz, hatırlamak zorlaşır. Günlük, bu karışmayı yavaşlatır. Uzun bir eleştiri olmak zorunda değildir. Saat, yer ve tek sahne, bir haftayı ayakta tutar. Az yazan defter açılır. Çok yazan defter çantada kalır.

Ne zaman yazmalı

Gösterinin ortasında uzun cümle kurmayın. Karanlıkta yazmak hem sizi hem yanınızdakini böler. Bir kelime yeter, o da mecbursanız. Asıl not, çıkışta, merdivende ya da bir çayın yanında gelsin. Sokak performansında dairenin içinde yazmak daha da yersizdir. Daire açılsın, sonra yazın.

Akşam yorgunluğu notu şişirir. Şişmesin diye üç satır sınırı koyun. Sınır, duygunuzu küçültmez. Seçmenizi ister. Seçilmeyen sahne de yaşanmıştır. Deftere her şeyi taşımak zorunda değilsiniz.

Ne yazmalı

Saat ve mekân, ertesi gün sizi programla barıştırır. Sahne ise duygunun kendisidir. Şu cümle yarım kaldı, şu ışık geç geldi, şu çocuk sırada uyudu. Üçünden biri yeter. Beğendim yazmayın. Beğeni, bir hafta sonra hiçbir yüzü çağırmaz.

Gönüllü çalıştıysanız emeği de bir satır tutun. İzleyici ile emek aynı festivalde yan yanadır. Yalnızca sahneyi yazmak, yeleğin içindeki saati siler. Silmek istemiyorsanız bir cümle ayırın. Yakınmayı sayfalarca uzatmayın.

Program kâğıdı

Broşürü günlüğün yerine koymayın. Broşür herkesindir, sizin cümleniz değildir. Üstüne küçük bir işaret koyabilirsiniz. İşaretin açılımı ayrı sayfada olsun. Aksi halde kâğıt çöpe gidince hafıza da gider.

İsimleri yanlış yazmaktan korkmayın. Emin olmadığınız adı soru işaretiyle bırakın. Yanlış kesin isim, ertesi yıl yanlış birini anmanıza yol açar. Soru işareti dürüsttür.

Karıştırmayın

Birden fazla festival aynı mevsime denk gelirse defterde başlık kullanın. Başlık yoksa bir kentin yağmuru, ötekinin tozuyla karışır. Karışım güzel bir yazı olabilir. Hatıra olarak ise sizi yanıltır. Hatırlamak istiyorsanız ayırın. Yazmak istiyorsanız karışımı bilerek, sonradan kurun.

Başkasının anısını kendi cümleniz gibi yazmayın. Yanınızdaki kişinin ağladığını herkese açık bir notta anlatmak, o anın hakkını aşar. Günlük size kalacaksa da ölçüyü tutun. Size kalmayan defter, daha da temkinli olmalıdır.

Ayıklamak

Festival bitince ertesi sabah üç not okuyun. Birini seçin. Seçilen, o günün kapısı olsun. Diğerleri silinmek zorunda değildir. Ama hepsini aynı bağırışla saklarsanız defter bir yığın olur. Yığın açılmaz.

Bir yıl sonra o tek sahneyi okuyun. Hâlâ duruyorsa not işini yapmıştır. Durmuyorsa o akşam yorgunluğunuz yazıya geçmiş demektir. Bunu da bir bilgi sayın. Bilgi, her satırı kutsal ilan etmez.

Sık sorulan sorular

Her gösteri yazılmalı mı? Hayır. Üç satır bile her seans için fazla gelebilir. Akılda kalan tek sahne yeter. Kalan, bedende dursun.

Telefon notu olur mu? Olur. Akşam çantada kaybolan kâğıttan daha güvenli olabilir. Yine de gece ekrana gömülmeyin. Birkaç satır yazıp kapatın.

Eleştiri gibi yazmalı mıyım? Şart değil. Saat, yer ve somut bir an, uzun bir hükümden daha uzun yaşar. Hükmü isterseniz ertesi gün eklersiniz.